H ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟY ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΒΟΡΕΙΟΧΩΡΑ

 

Ολοκαύτωμα του Κάβο Μελανιός

Σκυφτοί σεμνοί προσκυνητες.....

ας σταθουμε για λιγο σε αυτο που συνεβει το 1822 στην Χιο. Αυτόν τον Απρίλιο, συμπληρηρωνονται και 193 χρονια απο τοτε που εγινε το Ολοκαύτωμα του Κάβο Μελανιός. Το γεγονός αυτό κατέστρεψε πολλά από τα χωριά της βόρειας Χίου. Πολλά χωριά κάηκαν και εγκαταλείφθηκαν οπως επίσης και η Παρπαριά. Στην παραλια του Κάβο Μελανιός, λέγεται ότι πάνω από 10.000 άμαχοι σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους. 

Προσπαθούσαν να φτάσουν στα Ψαρά να ξεφύγουν από την οργή των Τούρκων. Στη συνέχεια, οι λίγοι κατοικοι που επέζησαν έπρεπε να επιβιωσουν σε άλλα μερη. Ένας από τους ηγέτες της Ελληνικής επανάστασης Αντώνιος Μπουρνιάς που έζησε στην

Πυραμα και τιμαται εκεί, σύμφωνα με μία γραπτή πηγή (Βλαστος -σελιδα 191) γεννήθηκε στην Παρπαριά. Αυτός ήταν ένας λόγος παραπάνω εκδικησης για τους Τούρκους να καταστρέψουν αυτά τα χωριά. Καθώς η ιστορία φαινεται να επαναλαμβάνεται, πολλοι επιζώντες της Παρπαριάς πήγαν στη Βολισσό. Χρόνια αργότερα, οι κάτοικοι με τις νέες οικογένειές τους επέστρεψαν σταδιακα και ξαναζωντανεψαν το χωριό. Το 1827 τα χωρια Παρπαριά και Τρύπες μαζι είχαν 69 κατοίκους (ΧΙΑΚΑ ΑΡΧΕΙΑ  -Τομος Δευτερος, Γιαννης ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ, σελίδα 526).

Με σκληρη δουλεια με πενιχρα μεσα εκμεταλλευομενοι αυτα που μπορουσε να προσφερει η γη , κυρια λαδι και αμυγδαλα αλλα και συκα, κρασι  καθως και κτηνοτροφια (αιγοπροβατα) στηθηκαν στα ποδια τους. Γυρω στο 1850 το χωριο αναπτυσοταν πολυ

γρηγορα σε πληθυσμο αλλα και πλουτο. Αυτο μαρτυρουν η επεκταση του χωριου προς τα κατω προς Ραχιδι, προς  Ξυλικη και Μαγκλαβα. Ενα ακομη στοιχειο που συνηγορει σε αυτο το συμπερασμα ειναι η εναρξη κατασκευης της εκλλησιας του Αγ. Γιαννη πριν το 1853 συμφωνα με ιστορικα ντοκουμεντα , ενα καθολου ευκαταφρονητο εργο για τα μεσα της εποχης εκεινης και πηρε την τελικη της μορφη με την ανεγερση του παλιου καμπαναριου το 1873. Επισης αλλα σημαντικα εργα πνοης ηταν το σχολειο 1888 και υδραγωγειο Απεσω Βρυσης 1906. Το χωριο συνεχισε να αναπτυσεται  μεχρι και τα πρωτα χρονια μετα τον  Β΄παγκοσμιο πολεμο .Έναν αιώνα μετα την ανασυγκροτηση και την εναρξη της ακμης του άρχισε να παρακμαζει ξανά. Αυτή τη φορά ο λόγος ηταν οι  ανέσεις της αστικής ζωής του 20ου αιώνα. Να ληφθει υπ'οψιν οτι το χωριό δημιουργήθηκε, λειτουργησε  και επιβιωνε από τη γη και κτηνοτροφια.

Bow humble worshipers