ΡΑΖΟΥΣΑ-ΛΙΟΪΡΙ, <<ΕΚΤΡΟΠΗ ΠΟΤΑΜΟΥ ΚΟΥΡΒΟΥΛΟΥ>>

Τα δυο μεγαλυτερα ποταμια της περιοχης της Παρπαριας το Κουρβουλο και ο Οπισω ποταμος ενωνονται σε καποιο σημειο  πιο κατω απο τα γεφυρια περιπου μισο χιλιομετρο. Και τα δυο ποταμια μαζι οταν εχει πολλες βροχες και ειδικα χιονια κατεβαζουν πολυ νερο που τρεχει επιφανειακα μεχρι την θαλασσα ακομη και το Μαη μερικες χρονιες. 

Στο σημειο που λεγεται Ραζουσα η ροη του ποταμου ακολουθουσε μια ημικυκλικη πορεια ,  γυρω απο ενα βραχο σαν μικρο λοφο και συνεχιζε την πορεια του προς την Βαρβαθο.

Οταν οι βροχοπτωσεις ηταν πολλες ο ποταμος <<φουσκωνε>>  και πλημυριζαν τα χωραφια στο σημειο αυτο και  απεφευγαν να τα καλλιεργουν. Καποιος-καποιοι που ειχαν χωραφια στο σημειο αυτο και εβλεπαν οτι θα μπορουσαν να τα εκμεταλλευτουν γιατι ηταν ισια, ειχε και χωμα αμμωδες λογω του ποταμου αλλα στην αναβροχια καλο και το χαλαζι.

Η λυση ηταν να αλλαξει η ροη του ποταμου και να παει ευθεια αφηνοντας την παλια κοιτη ελευθερη για γεωργικη εκμεταλλευση, κυρια κηπους μια και νερο υπηρχε ολο τον χρονο. Ομως ευθεια ορθονονταν ο λοφισκος υψους περιπου 10-12 μετρων με σκληρο βραχο και με σιδεροπετρα.

Δεν γνωριζω ποτε εγινε αλλα σιγουρα πρεπει να εγινε τελη 19ου με αρχες 20ου αιωνα οποτε εγινε η χρηση δυναμιτιδας στα μερη μας. Εγινε ανατιναξη του βραχου στο σημειο αυτο και δημιουργηθηκε ενα ανοιγμα που επετρεπει στο νερο να κινηθει ευθεια, αφηνοντας ελευθερη την παλια κοιτη για εκμεταλευση.

Επισης υπαρχει λαξεμενο αυλακι (φαινεται στην αριστερη πλευρα σε φωτογραφια) που εφερνε νερο σε καποιους κηπους προς τα κατω μετα το ανοιγμα με την βαρυτητα λογω υψομετρικης διαφορας.

Και πραγματι στο κοματι αυτο θυμαμαι εκει λιγο μετα το 1960 υπηρχαν αρκετοι κηποι για οπωροκηπευτικα και με φρουτοδεντρα κυριως ροδιες.  Παραλληλα με την......ανθρωπινη παρεμβαση (για τους οικολογους το καρφι) με το ανοιγμα και την .....<<εκτροπη του Κουρβουλου>> δημιουργηθηκε και ενας μικρος γραφικος καταρρακτης υψους 4 μετρων περιπου που με τα χρονια εδεσε θαυμασια με το τοπιο και τρεχει ολο τον χρονο και μεχρι το τελος της ανοιξης ειναι εντυπωσιακος , αφρισμενος και θορυβωδης.

Κατω απο τον καταρρακτη σχηματιζεται  και μια μικρη λιμνουλα (βοτσωνας) που βρισκεις κογχυλια και καβουρια του γλυκου νερου αν ψαξεις (εγω εχω βρει-φωτο)

κι' αν εισαι τυχερος .........μπορει και χελια. Τωρα που παει και δρομος προσφερεται για βολτα ειδικα την ανοιξη μαζι με τα σφαραγγια, ειναι πανεμορφα.

Ακριβως πανω απο το σημειο της διανοιξης υπαρχουν απομειναρια νερομυλου που μαλον θα καταστραφηκε στην <<ποταμοφουρια>> το 1955 που παρεσυρε και καταστρεψε αλλους 2-3 μυλους πιο πανω προς το Κουρβουλο. Και το ονομα του <<εργου>> και της περιοχης Ραζουσα, τωρα απο που προηλθε???  θελει ψαξιμο (rasu στα λατινικα=ξυρισμενο) στα ιταλικα rasousa=Dubrovnik Κροατιας.                                  

Μπορουμε να πουμε οτι αυτο ηταν το πρωτο εργο.......υποδομης και κοινης ωφελειας στην Παρπαρια (αν και αφορουσε λιγους κατοικους που ειχαν χωραφια στην ....Ραζουσα)  τα περασμενα χρονια ισως πριν το σχολειο (1888) το υδραγωγειο Απεσω βρυσης (1906) και βεβαια τους δρομους που εδωσε λυση σε καποιους ανθρωπους του μοχθου προσκαιρα βεβαια μεχρι την μαζικη φυγη απο τον αγονο και σκληρο μα και πολυαγαπημενο τοπο μας.